Voorwoord

 

 

Zomer 1992 heeft een groep van 48 leden van de Jeugdbond voor Na­tuur- en Milieustudie (Nederland) in Polen een zomerkamp gehouden. Dit boekwerkje is een verslag van de biologi­sche activiteiten op dat kamp, nu al weer bijna drie jaar geleden.

Dit verslag heeft dan ook al een interessant en bloemrijk verleden.

In de nazomer van 1992 is een begin gemaakt met de verslaglegging van het zoog­dierenonderzoek dat heeft plaatsgevon­den op dit kamp. Oor­spronkelijk zou dit verslag namelijk verschij­nen in de vorm van een special van de Bos­muis, het biologisch blad van de Zoog­dieren­werkgroep (ZWG) van de bond. Op het Kerstkon­gres 1992 werd verzocht of ook waar­nemingen en verslagen van andere natuur­studie-onderwerpen geplaatst konden wor­den. De ZWG had hier geen bezwaar tegen. In de loop van 1993 kwamen langzaam steeds meer verslagen en soortenlijsten binnen. Ook begin 1995 kwam nog een verslag binnen. De verslagen over andere onder­werpen bleken echter zo uitgebreid, dat het niet passend zou zijn om het verslag een Bosmuis te noemen: het is 'gewoon' het Polen ver­slag geworden. Hoe mooi het ook is dat er zo veel verslagen kwamen, helaas leverden alle ijverige auteurs hun kopij handge­schreven of getypt in, zodat alles eerst ingetypt moest worden om op de computer verder te kunnen worden verwerkt. Dat overtikken van andermans (onleesbare) handschriften geen leuke maar wel een tijdrovende bezigheid is hoef ik waarschijn­lijk niemand te vertellen. De toen­malige redac­teur heeft helaas weinig tijd aan het Polen-verslag kunnen bes­teden. In de loop van 1994 heb ik zijn taak officieus overgenomen en al een groot deel van het typewerk verricht. Als officieel ZWG-redacteur maak ik nu af waar ik toen aan begonnen ben, zodat ik mijn aandacht vanaf nu weer volledig op het werkgroepsblad kan richten.

Hierbij bedank ik iedereen die aan dit Polen-verslag heeft meegewerkt: de auteurs, die zo netjes mogelijk hebben geschreven, Rene Kreeften­berg die een deel van het type-werk heeft gedaan en Martijn de Vries die met de kaarten en illustraties heeft geholpen. En diegenen die uiteindelijk de vermenigvuldiging en verspreiding van dit verslag op zich zullen nemen.

Hopelijk brengt dit verslag goede herin­neringen boven bij de toenmalige Polen-gangers en geeft anderen inspiratie Polen ook eens aan te doen. Ik wens de lezer veel leesgenot.

 

 

Riemke Bitter

Deventer, mei 1995


 

InhoudsopgaveInhoudsopgave

 

Voorwoord...................................................................................................................................... ‑ 1 ‑

 

Inhoudsopgave............................................................................................................................ ‑ 2 ‑

 

Inleiding.......................................................................................................................................... ‑ 4 ‑

 

1             Ligging en gebiedsbeschrijving.................................................................... ‑ 5 ‑

               1.1           Ontstaansgeschiedenis............................................................................................ ‑ 5 ‑

               1.2          Hoofd-excursiegebieden........................................................................................ ‑ 5 ‑

               1.3          Overige excursiegebieden...................................................................................... ‑ 6 ‑

 

2             Vogels................................................................................................................................. ‑ 10 ‑

               2.1          Inleiding en methode............................................................................................. ‑ 10 ‑

               2.2          Soortbespreking..................................................................................................... ‑ 12 ‑

               2.3          De waarneming van een Steppenvorkstaartplevier........................................... ‑ 26 ‑

                              2.3.1       Toedracht................................................................................................... ‑ 26 ‑

                              2.3.2       Gegevens waarneming............................................................................... ‑ 26 ‑

                              2.3.3       Beschrijving................................................................................................ ‑ 27 ‑

 

3             Libellen........................................................................................................................... ‑ 28 ‑

               3.1          Inleiding ................................................................................................................. ‑ 28 ‑

               3.2          De vangplaatsen..................................................................................................... ‑ 28 ‑

               3.3          Bespreking vangsten............................................................................................. ‑ 28 ‑

 

4             Insekten.......................................................................................................................... ‑ 31 ‑

               4.1          Inleiding.................................................................................................................. ‑ 31 ‑

               4.2          Dagvlinders............................................................................................................. ‑ 31 ‑

               4.3          Z­w­ee­fv­l­i­e­gen............................................................................................................. ‑ 32 ‑

               4.4          Overigen.................................................................................................................. ‑ 33 ‑

 

5             Waterbeestjes............................................................................................................. ‑ 34 ‑

               5.1          Inleiding, vraagstelling en methode.................................................................... ‑ 34 ‑

               5.2          Resultaten................................................................................................................ ‑ 34 ‑

 

6             Amfibieën en reptielen...................................................................................... ‑ 35 ‑

               6.1          Inleiding.................................................................................................................. ‑ 35 ‑

               6.2          Soortbespreking amfibieën................................................................................... ‑ 35 ‑

                              6.2.1                      Salamanders................................................................................ ‑ 35 ‑

                              6.2.2                      Padden........................................................................................ ‑ 35 ‑

                              6.2.3                      Kikkers........................................................................................ ‑ 36 ‑

               6.3          Soortbespreking reptielen..................................................................................... ‑ 38 ‑

                              6.3.1                      Hagedissen.................................................................................. ‑ 38 ‑

                              6.3.2                      Slangen........................................................................................ ‑ 38 ‑

 

7             Zoogdieren.................................................................................................................... ‑ 39 ‑

               7.1          Inleiding.................................................................................................................. ‑ 39 ‑

               7.2          Losse waarnemingen............................................................................................. ‑ 41 ‑

                              7.2.1                      Methode...................................................................................... ‑ 41 ‑

                              7.2.2                      Resultaten.................................................................................... ‑ 42 ‑

                              7.2.3                      Soortbespreking......................................................................... ‑ 44 ‑

               7.3          Batdetectoronderzoek........................................................................................... ‑ 47 ‑

                              7.3.1                      Methode...................................................................................... ‑ 47 ‑

                              7.3.2                      Resultaten.................................................................................... ‑ 47 ‑

                              7.3.3                      Soortbespreking......................................................................... ‑ 49 ‑

               7.4          Vallenonderzoek..................................................................................................... ‑ 50 ‑

                              7.4.1                      Methode...................................................................................... ‑ 50 ‑

                              7.4.2                      Vegetatiebeschrijvingen.............................................................. ‑ 52 ‑

                              7.4.3                      Resultaten.................................................................................... ‑ 56 ‑

                                             7.4.3.1                   Indi­viduen...................................................................... ‑ 56 ‑

                                             7.4.3.2                   Verplaatsingen............................................................. ‑ 57 ‑

                                             7.4.3.3                   Doodvangsten............................................................. ‑ 58 ‑

                                             7.4.3.4                   Nacht en dagactief....................................................... ‑ 60 ‑

                                             7.4.3.5                   Biotoopvoorkeuren..................................................... ‑ 60 ‑

                              7.4.4                      Soortbespreking......................................................................... ‑ 63 ‑

               7.5          Aandachtsgebieden................................................................................................ ‑ 66 ‑

               7.6          Conclusie................................................................................................................. ‑ 68 ‑

               7.7          Dankwoord.............................................................................................................. ‑ 69 ‑

 

Deelnemerslijst en KC......................................................................................................................... ‑ 70 ‑

 


 

Inleiding

 

 

Dit verslag is een bundeling van een aantal verslagen, ge­schreven door diverse deelnemers aan het zomerkamp van de Jeugdbond voor Natuur- en Milieustudie (Nederland) in 1992 in Recz, Polen. Een waarschuwing vooraf voor de lezer is zeker niet overbodig: door verschillen in schrijfstijl van de auteurs zal niet elk deelverslag even gemakkelijk lezen. Soms is er ook niet veel te lezen: sommige verslagen zijn nauwelijks meer dan soortenlijsten. De interesse van de deelnemers ging kennelijk ook vooral uit naar beesten en beestjes; aan planten wordt weinig aandacht besteed.

Het eerste hoofdstuk is een algemene beschrijving van de omgeving en de bezochte excur­siegebiedjes. Hoofdstuk 2 is een vrij uitgebreid verslag van de vogelwaar­nemingen, met een korte bespreking van elk van de 154 waargenomen soorten en een meer gedetailleerd verslag van een bijzondere waar­neming, de steppen­vorkstaart­plevier. Hoofdstukken 3,4 en 5 zijn enkele meer beknopte verslagen over libellen, overige 'land'­insecten en een hibi-excursie. Hoofdstuk 6 is weer wat uitgebreider en bespreekt de waar­genomen amfibieën en reptielen. Het laatste, langste en meest ingewikkelde deel van dit verslag is Hoofdstuk 7,  een zeer uit­gebreid verslag over zoogdieren. Dit deel is, voor het overzicht, uitgesplitst in losse waar­nemin­gen, vleermuizen en vallenonderzoek naar muizen. In de be­schrijving van het vallen-onderzoek naar muizen wordt ook op vegetatie-ken­merken ingegaan, de enige keer in dit verslag dat de planten aandacht krijgen. In het zoogdierenhoofdstuk worden ook nog enkele gedachten aan de (bescher­mings)­waarde van de natuur van Recz gewijd.

 


 

1         Ligging en gebiedsbeschrijving

 

 

Het Polen-kamp werd gehouden van 29 juli tot 12 augustus 1992 op een Karperkweke­rij ten zuidoosten van Recz. Recz ligt in de provincie Pommeren aan de grote weg Szczecin - Bydgoszcz ongeveer 35 km ten oosten van Stargard (zie kaart 1.1).

 

 

1.1           Ontstaansgeschiedenis1.1               Ontstaansgeschiedenis

 

De naam Pommeren komt van het woord Pomorze dat letterlijk 'langs de zee' betekent, in dit geval de Oostzee. Pommeren bestaat uit een gordel van laagvlakten en het hoger gelegen Pojezienze Pomorskie, het Poolse grote meren gebied. Dit meren gebied is weer onder te verdelen in verschillende deelgebieden en het kamp werd gehouden in het gedeelte met de hoogste concentratie meren.

De eerder genoemde laagvlakten worden van elkaar gescheiden door, in de omgeving van het kamp vrij lage, stuwwallen met een hoogte variërend van 92 tot 180 meter bij Inskó. Dit kan omschreven worden als een zwak golvend landschap met wat heuvels ongeveer als Midden-Limburg. Toch is er een groot verschil tussen de Nederlandse en de poolse situatie, de Poolse stuwwallen zijn in de laatste ijstijd gevormd en de Nederlandse in de voorlaatste. Hierdoor zijn veel gevolgen van de ijstijd in het veld beter te herkennen, de stuwwallen met hun vooruitge­schoven morenen afgewisseld met smeltwater­vlaktes. Deze waren met name ter hoogte van Suliborz nog goed te zien en natuurlijk ook in het Inskó landschapspark. Een ander resultaat zijn de vele meren; door de stuwwallen afgedamde rivieren. In een oud stuwwallen­gebied zijn de wallen al lang door een deel van de rivieren doorbroken. Een ander voor ons belangrijk gevolg is de geringe erosie omdat ze nog maar relatief kort aan de elementen blootgesteld zijn. Hier kan men nog 'onge­repte' hellingbossen vinden met vele bronnetjes en stroompjes.

 

 

1.2          Hoofd-excursiegebieden1.2           Hoofd-excursiegebieden

 

Het kampterrein, tevens het belangrijkste excursiegebied, lag aan het begin van een 2 km brede en zo'n 3 km lange vallei. De vallei zelf was vrij natuurlijk met uitzondering van enkele graanakkers, extensief gebruikte hooilanden en een deel van een uitgestrekt militair oefenter­rein. Het grootste deel van de hellingen is bebost met vochtige loofbossen. deze zijn zo vochtig door de vele bomen die her en der in de bossen ontspringen. Ze gaan verder als stroompjes die uitkomen in enkele van de visvijvers en andere voeden doorstroomvenen met hun ruige randvegetatie voor ze op hun beurt weer uitmonden in beken.

De bossen bestaan voor het grootste deel uit elzen, berken, essen en andere vochtminnende loofbomen. Dit zijn over het algemeen vrij lage bomen die zeer dichte bossen kunnen vormen, hierdoor waren de bossen plaatselijk vrij eenvormig maar zodra er een open plek o.i.d.  gevonden werd was meteen een grote variatie aan andere struiken en planten te vinden met bijvoorbeeld veel moerasooievaarsbek, moesdistel en vele zeggesoorten. Rijk aan planten waren ook de oeverzones van stroompjes en beken met beide soorten goudveil, eenbes en dotters. De stroompjes en beken zelf waren opvallend arm aan planten maar de meren die ze voedden waren vaak wel weer rijk begroeid met veel riet, lisdodde en gele lis vegetatie en in het water fonteinkruiden en veenworteltapijten. Dit zijn over het algemeen planten van wat voedselrijker milieus, mogelijk veroorzaakt door het voederen voor de viskwekerij?


Naast viskwekerij werden deze meren nergens voor gebruikt al was het tijdens het kamp vaak erg luidruchtig bij één van de meren en werden daar vele kampdeelnemers in verregaande staat van ontkleding aangetrof­fen. Vast om de onderwaterflora en - fauna te bestuderen...

Buiten de vallei, richting Recz, lag een uitgebreid zwak golvend landbouw­gebied met enkele meer of minder grote viskweekvijvers, enkele kleine bosjes en een grote, al enkele jaren braakliggende akker.

Landbouw kun je hier lezen als graanteelt. Pommeren is (was) de graanschuur van Polen en tot recent ook van het G.O.S.

De graanakkers zijn veel armer aan onkruiden dan we gehoopt hadden maar toch nog veel rijker dan in Nederland. Enkele leuke soorten waren Rid­derspoor, Klokjes en Wilde Nigelle.

De meeste visvijvers waren te vergelij­ken met de al eerder genoemde meren al hadden ze wel een gevarieerder oever-begroeiing met els-wilgenstruweel (buidel­meer!). Een uitzondering was de grootste vijver, door ons de Karpervijver genoemd. Deze was aan drie zijden omringd door een hoge kade en liep aan de andere zijde uit tegen een heuvel, ons uitkijkpunt. Aan de binnenzijde van de kade en plaatselijk in het moerassige stuk onder aan de heuvel waren rietvelden te vinden die erg vogelrijk waren. In de vijver lagen ook enkele rieteilanden die door de grote droogte in '92 (van maart tot minstens in augustus geen regen en tot 35°C) omringd werden door grote moddervlaktes. Geen wonder dat deze vijver ons iedere dag weer verraste met leuke vogels.

De bosjes waren niet echt bijzonder al is het feit dat in een ervan wat menselijke invloed in de vorm van naaldbomen aanwezig was het vermelden waard.

De braakliggende akker was zeer interessant. Deze was na de omwen­teling door onze kampboer aangekocht en deze beste man had er al 3 of 4 jaar niets meer op verbouwd zodat er nu een zeer fraaie steppe-achtige vegetatie a la Hongarije of Midden-Spanje te vinden was. Ook enkele zeer zeldzame en typerende soorten vonden het steppe-achtig genoeg en showden zich aan ons: Strobloem, wilde Averuit, wilde Nigelle en de fraaie veder­grassen. Dit zijn enkele soorten die nog te herkennen waren, door het zeer extreme klimaat op zo'n steppe/akker verdorren de meeste planten al in het begin van de zomer. Insekten en andere dieren, m.u.v. bijvoorbeeld zandha­gedissen, worden hier dan ook compleet weggeschroeid in de zomer of maken alleen gebruik van het gebied bij bewolkt weer of 's morgens vroeg. De enkele specialisten die het hier dan ook in de zomer volhouden waren voor ons allemaal superzeldzame soorten.

 

 

1.3          Overige excursiegebieden1.3         Overige excursiegebieden

 

- Bossen en meren gebied ten westen van Recz. Hier lagen uitgestrekte produktiebossen met vooral veel dennen en sparren. In het eerste deel van het gebied lagen ook enkele meren en hooilanden. Er zijn hier maar weinig excursies naar toe geweest maar deze leverden toch hele leuke waarnemingen op: broedende visarenden, kraanvogels en regelmatig ringslangen. bij een eventueel volgend bezoek is het aan te raden dit gebied beter te onder­zoeken met de nadruk op de eerste 3-5 km vanaf Recz.

 

- Veen bij Netkowo. Dit gebied ligt ong. 1,5 km ten zuidoosten van Netkowo wat weer 4 km ten oosten van Recz ligt. Het is een voormalig veen dat al lange tijd geleden afgegraven is en dit jaar een sterk verdroogde aanblik bood. Het is een zeer rijk gebied met leuke vogels als Kraanvogel, Rode wouw en Wielewaal, veel vossen, ruige planten zoals bijv. Engelse alant maar het is vooral van belang voor insekten. In de jonge berkenbosjes die op de vochtigere veenres­tanten zijn aangeplant waren vele soorten zweef­vliegen en andere diptera te vangen maar het is vooral goed voor vlinders: koninginnepage, minstens  zes soorten parelmoervlinders (waaronder de Pallas parelmoer ofwel de Litauwse Keizersmantel) en rouwmantels. Een erg belangrijk gebied dat in mijn ogen gisteren al natuurgebied had moeten zijn.


- Rivierdal van de Drawno ten zuiden van Drawno. Dit gebied is een van de beroemdste landschapsreservaten van Polen. De rivier wordt hier begeleid door een veelvoud aan bossen van allerlei types: bronnetjesbossen, broek­bossen, een soort ooibos met open stukken, veel populieren en weinig ondergroei, en op de hellingen een mengsel van eiken, beuken, haag­beuken en iepen. Kortom een zeer rijk en afwisselend gebied maar het bleek in de zomer voor flora en fauna niet echt interessant. De planten waren groten­deels uitgebloeid, de vogels zongen niet meer en de otters en bevers waren allang verstoord door andere dagjesmensen voor wij eens kwamen aankakken na een kolere eind fietsen. Beter geschikt voor een april/mei bezoek.

 

- Beekdal ten zuiden van Krepa. Eén van de mooiste gebieden die we op het kamp gezien hebben. Het ligt ± 40 km ten OZO van Recz aan de spoorlijn naar Walcz. Vanaf het station is het eerst een stuk door saaie grove den aanplant maar deze wordt al snel vergeten na aankomst bij het stuwmeer. Dit meer is het eindpunt van een ongelooflijk mooie beek met zeer afwis­selende vegetatietypen aan zijn oevers variërend van vochtig elzenbroekbos met kwelbronnetjes tot heischraal grasland met als bosvormer de jeneverbes met daartussenin andere bossen, moerassen en graslanden. Door deze veelvoud aan biotopen is het gebied natuurlijk ook zeer rijk aan flora en fauna. Enkele blikvangers waren Parnassia en Paardehaarzegge en bij de beestjes Grote vuurvlinder, 'gewone' en kleine tanglibelle, bever enz. enz. (en voor de insiders niet te vergeten wilde zwijnen).

 

Mogelijk vergeet ik nu enkele goede gebieden maar de hiervoor genoemde waren wel de betere. Natuurlijk is in zo'n oostelijk gebied voor ons veel te zien en lijkt ieder berm, sloot of bosje wel iets leuks op te leveren met nog veel leukere dingen in de natuurgebieden die iedereen dan weer gaat bezoeken na tips van eerdere excursies. Misschien is het beter om op een volgend kamp met een inventarisatie-doelstelling een betere verdeling van de te bezoeken gebieden te maken zodat er van meer gebieden wat bekend raakt en niet zoals nu van slechts enkele zeer goede gebieden. Op die manier kunnen we dan misschien volledige gegevens leveren. Een andere, laatste aanbeveling is het maken van de gebiedsbeschrijving op kamp zodat de BL niet 6 maanden later avonden moet ploeteren en vechten met zijn geheugen.

 

 

 

Pierre van der Wielen


Kaart 1.1          Ligging Recz in Polen

 

1


Kaart 1.2          Omgeving Recz en kampterrein

 

2


 

2             Vogels2           Vogels

 

 

2.1          Inleiding en methode2.1  Inleiding en methode

 

"Waarom ga je als vogelaar nu in godsnaam naar het westen van Polen als 5-600 km verderop in Oost-Polen enkele van de beste vogelgebieden van Europa liggen?" Deze vraag zal aan meerdere vogelaars die naar dit kamp gingen gesteld zijn. Mijn reden hiervoor was vooral nieuwsgierigheid of het westen echt zo matig is of het oosten zo overschat wordt of dat, zoals zo vaak, de waarheid in het midden ligt.

Nu, na afloop van het kamp, kan de balans opgemaakt worden. Het zal wel terecht zijn dat het oosten zoveel bezocht wordt maar het is oerstom om op weg daar naar toe het westen volledig over te slaan zoals de meeste voge­laars doen. Het gebied rondom Recz heeft voor ons westerlingen al vele leuke oostelijke soorten te bieden en de meeste zijn in goede aantallen aanwezig.

 

Het door ons bezochte gebied rondom Recz en dan met name het (vis)vijver­complex direct ten oosten hiervan is enorm vogelrijk en relatief klein. In dit gebied van slechts 2 bij 1 á 1,5 km troffen wij, in dit vrij matige seizoen, maar liefst 154 soorten aan waaronder o.a. alle 5 de Europese Futen, 3 soorten Arenden onder de 14 roofvogelsoorten, 6 soorten Spechten en goede bossoorten als Grauwe Fitis en Kleine Vliegenvanger.

 

Geen wonder dat er veel aandacht aan vogels besteed is. Iedere dag waren er minimaal 1 en maximaal 3 op vogels gerichte excursies en op enkele andere excursies werd ook wel eens een vogel genoteerd. Deze waarnemingen verdwe­nen dit keer niet in de roemruchte stoffige notitieboekjes maar werden ook nog eens op excursieformulieren gezet. Anderen gaven er de voorkeur aan om hun waarnemingen 's avonds aan de auteur dezes te dicteren en weer anderen leverden hun gegevens na afloop van het kamp in. In totaal werden zo van 8-10 mensen waarnemingen ontvangen.

 

Na afloop van het kamp bleken toch wat dingen misgegaan te zijn met dit systeem. Sommige mensen noteerden alleen de soort en niet de aantallen, sexe of andere gegevens, soms ontbraken er gegevens over de determinatie, stonden er soorten op de kamplijst die niet op de excursieformulieren terug te vinden waren maar het vervelendst was de geringe animo om de algemene en minder algemene soorten te noteren. Van meerdere toch wel leuke soorten in dit deel van Polen zoals bijvoorbeeld Tortelduif, Grote Lijster etc. kon zo geen goed beeld van het voorkomen gevormd worden.

 

Maar ondanks dit alles is er toch een flinke prestatie geleverd, vrijwel alle van de vermoedelijk in het gebied verblijvende soorten zijn gevonden met enkele uitzonderingen (Gekraagde rood­staart!) en daarnaast werden er nog enkele extraatjes in de vorm van Poelsnip en Steppen­vorkstaartplevier gevonden. Al met al, een op vogelgebied zeer geslaagd kamp in een fantas­tisch gebied!


Kaart 2.1          Positie vijvers en uitkijkpunt

 

3


2.2          Soortbespreking2.2           Soortbespreking

 

1) Dodaars

Vrij algemeen op geschikte plekken die vreemd genoeg alleen in de omgeving van het kampter­rein bleken te liggen. Eén paar met twee juvenielen zat op plas C (zie kaart), minstens twee paartjes met respectievelijk vier en zes juvenielen zaten op plas A, vergezeld van nog een paar vogels en als laatste enkele losse exemplaren op de Karpervijver. Het was niet mogelijk om daar het aantal paar­tjes te bepalen.

 

2) Fuut

Algemeen op de meeste grote meren in de buurt van Recz. Juve­nielen zijn alleen gezien op de Karpervijver, minstens twee paar en op de grote plas ten zuiden van Chemnietz, één paar.

 

3) Roodhalsfuut

Gedurende het hele kamp verbleef een adult met twee juvenielen op plas F. Behalve deze eenvoudig te vinden beauties verbleven er nog twee adulten op de plas ten zuiden van Chemnietz.

 

4) Kuifduiker

Een volledig winterkleed adult werd op 2 augustus ontdekt op plas A en werd toen vergezeld door twee juveniele fuutach­tigen. Helaas konden deze juvenielen op latere data niet worden teruggevonden, helaas omdat het dan het derde Poolse broedgeval zou hebben betroffen. Eerdere broedgevallen vonden in 1972 en 1985 plaats. De adult is het hele kamp aanwezig geble­ven.

 

 

4

5) Geoorde Fuut

Alleen waargenomen op de Karpervijver en mogelijk twee juvenielen ( zie Kuifduiker) op plas A. Een telling op 2 augustus leverde een minimum aantal van 28 exemplaren op. Het aantal paartjes was lastiger te bepalen; adulte vogels verlaten de broedplaats zodra de jongen voor zichzelf kunnen zorgen en net in deze tijd ruien de adulten waardoor ze moeilijk van de juvenielen te onderscheiden zijn. Een schatting op basis van de getelde aantallen en ervaring op de Brabantse broedplaatsen bedraagt zo'n negen paartjes maar het werkelijke aantal kan daar flink boven liggen.

 

6) Aalscholver

Geregeld gezien maar de meeste waarnemingen hebben betrekking op hetzelfde groepje van vijf die geregeld op de Karpervijver kwamen vissen en mogelijk ook slapen. Voor zover nagegaan kon worden was er maar één andere waar­neming n.l.twee vogels op het meer bij Chemnietz.

 

7) Roerdomp

Twee of drie keer is er een roerdomp gehoord in dezelfde hoek van de Karpervijver, zodat er wel van uitgegaan mag worden dat het één vogel betreft.

 

8) Blauwe reiger

Vrij algemeen in de nabijheid van plassen, beken en moerassen en dus ook vaak gezien. Het maximum aantal in de aangeleverde notities was zes bij de Karpervijver.


9) Ooievaar

Zoals iedereen die op het kamp was kan beamen is de Ooievaar in Polen nog steeds een algemene broedvogel. Er werden er dan ook dagelijks gezien in sterk wisselende aantallen., met een maximum van 20 á 25 exemplaren bij Chem­nietz. Naar het eind van het kamp viel meerdere mensen de toenemende groepsgrootte op, duidelijk het begin van de herfsttrek. In Recz vonden we drie bezette nesten en in Lubinow op een boerderij ook drie en dan nog her en der verspreid een nest.

 

10) Zwarte Ooievaar

Deze fraaie vogel is vier keer gezien, op 2 augustus één over Recz, op de vijfde één, op de 9e drie en ten slotte op de 11e weer één over of bij de kamp­plaats. N.B. er zijn in Polen zo'n 800-900 paartjes!

 

11) Knobbelzwaan

Slechts twee waarnemingen van deze in Polen zeer algemene soort. Eén op een klein meer twee kilometer ten westen van Recz en de ander zat op het grote meer ten zuiden van Chemnietz.

 

12) Grauwe gans

Op 3 augustus werden er drie op de Karpervijver gezien.

 

13) Wilde eend

Algemeen tot zeer algemeen op alle natte plaatsen met als (rare) uit­zonde­ring de grotere meren. Mogelijk wordt daar intensief gejaagd of zo.

 

14) Wintertaling

Alleen op de Karpervijver gezien met een maximum van negen exemplaren.

 

15) Zomertaling

Er verbleef één zomertaling het gehele kamp op de Karpervijver en hetzelfde (?) exemplaar verblijdde op de laatste dag meer F met een kort bezoek. Gezien de determinatieproblemen bij talingen in de ruitijd is dit natuur­lijk een onderschatting van het werkelijke voorkomen van deze in Polen niet zeldzame soort.

 

16) Slobeend

Wel waargenomen maar de waarnemer was zo slim om er verder niets bij te zetten over plaats, datum of aantal.

 

17) Kuifeend

Vrij algemeen op dichtbegroeide plassen waar groepen tot 25 exemplaren konden worden gezien. Er was een mooie tweedeling te zien, op de kleinere meren verbleven vooral vrouwtjes en juvenielen en op de grotere plassen voor­namelijk ruiende mannetjes. In een zo'n groep op de Karpervijver verbleef een tijdje een afwijkend mannetje met een grijszwarte i.p.v. zwarte rug.

 

18) Tafeleend

Minder talrijk dan de Kuifeend, alleen gezien op de plassen bij het kamp (max. vier exemplaren) en op de Karpervijver. Op beide plaatsen was gebroed. Volgens de Poolse avifauna is dit de algemeenste duikeend.

 

19) Witoogeend

De zeldzaamste eend op kamp, op plas C verbleven het hele kamp een mannetje eclipskleed en een vrouwtje of juveniel. Mogelijk waren er meer aanwezig maar hoe langer je de Tafeleenden die er bij zaten bekeek hoe meer vogels met enkele kenmerken van beide soorten gevonden werden.


20) Brilduiker

Twee vrouwtjes zwierven rond het kampterrein en werden op vrijwel iedere plas gezien. Een groep van meer dan 25 stuks (man/vrouw/juveniel) werd nabij Tuczno gezien.

 

21) Zeearend

Deze grote en indrukwekkende roofvogel werd iedere dag wel enkele keren gezien in het gebied tussen het kampterrein en Recz. Het was mogelijk om minstens vier individuen te onderschei­den: twee adulten die meerder malen samen gezien werden, een tweede of derde jaars vogel en minstens één eerste­jaars vogel. De adulten en de eerstejaars vogel werden regelmatig in el­kaars gezelschap gezien, de reden waarom we denken dat er in de directe omgeving van het kamp een broedgeval heeft plaats­gevonden. Naast (?) die twee adulten sliep er ook nog een adult bij plas A zodat er mogelijk zelfs drie adulten aanwezig waren.

De vogels werden meestal hoog boven de plassen cirkelen gezien maar af en toe hadden we het geluk dat ze in de bomen rond de Karpervijver zaten te niksen. Puur genieten.

 

22) Schreeuwarend

Nogal onverwacht zagen we op de 5e tijdens het koken opeens een mooie, adulte schreeuw­arend over het kampterrein zeilen. Het begin van de dage­lijkse waarnemingen vanaf toen:

- 6 augustus:          één exemplaar ten westen van Recz

- 7 augustus:          twee adulten jagend bij de Karpervijver

- 8 augustus:          één exemplaar over het kamp

- 9 augustus:          twee adulten en later nog een juveniel bij de Kar­pervij­ver en twee adulten boven het kampterrein baantjes trek­kend

- 10 augustus:        één juveniel bij de Karpervijver

- 11 augustus:        één juveniel bij de Karpervijver

We vermoeden dat er drie of vier Schreeuwarenden nabij het kampter­rein aanwezig waren, twee adulten en de juveniel en als mogelijke vierde vogel die van de 6e maar dit kan gezien de afstand die zo'n arend af kan leggen een van 'onze' vogels zijn geweest. Gezien het heimelijke gedrag nabij de kamp­plaats is een broed­geval in het broekbos direct achter het kamp niet uitgesloten, om niet te zeggen zeer waarschijnlijk.

 

23) Buizerd

Het vrijwel ontbreken van Buizerdwaarnemingen doet vreemd aan als je weet dat het veruit de algemeenste roofvogel van Polen is. De enige plek met meer dan twee buizerden was, zoals gebruikelijk, de kampplaats. Hier broedde namelijk een paartje in het bos op de heuvel met drie of vier juvenielen. Zelfs in andere op het oog goede habitats werden vrijwel geen Buizerden gezien.

 

24) Wespendief

De op één na algemeenste roofvogel in de omgeving van Recz. Hij werd dagelijks gezien in aantallen die varieerden van twee tot vijf exemplaren. Verder weg werden bij alle grotere boscomplexen wel Wespendieven gezien in lage aantallen. Ten westen van Recz werd een nest gevonden en nabij de kamp­plaats werden er twee vermoed.

 

25) Havik

Er waren maar twee waarnemingen n.l. een vrouwtje op zowel de 8e als de 11e bij de Karpervijver. De zeldzaamheid van de havik kan mogelijk ver­klaard worden met het ontbreken van naaldbos in de omgeving.

 

26) Sperwer

Slechts één waarneming van deze in het broedseizoen lastig te vinden soort: op drie augustus joeg een vrouwtje boven het meer.


27) Rode Wouw

Volgens onze waarnemingen is de Rode wouw veel algemener dan zijn zwarte verwant dit in tegenstelling tot de Poolse avifau­na. Volgens dit boek is de zwarte wouw vooral talrijk in het noordwesten en de Rode Wouw in de Rest van het land. dagelijks vlogen er twee rond het kamp en de Karpervijver, er zaten er drie ten zuiden van Chemnietz op een akker met één zwarte wouw en 16 Raven, één bij Netkowo en dan nog diverse andere waar­nemingen in de omgeving.

 

28) Zwarte wouw

Slechts twee waarnemingen van de minst elegante wouw, één ten westen van Recz en nog een op 3 augustus bij Chemnietz (zie rode wouw)

 

29) Bruine Kiekendief

De algemeenste roofvogel tijdens het kamp die op vrijwel alle geschikte plekken wel te zien was. Mogelijk toch een iets vertekend beeld omdat de meeste waarnemingen afkomstig waren van een familie van vijf stuks op de Karpervijver. Toch was het duidelijk dat er meer vogels in de omgeving aanwezig waren, zo werden er op de 10e vijf adulte mannetjes en twee adulte vrouwtjes naast de drie gebruikelijke juvenielen geteld. Daarnaast werd ook nog een broedgeval vastgesteld ten zuiden van Chemnietz waar vier vogels werden geteld.

 

 

5

30) Blauwe Kiekendief

Er waren drie waarnemingen gedurende het kamp, waarvan slechts van een details beschikbaar zijn: een vrouwtje of eer­stejaars vloog op de 9e over de Karpervijver naar het zuiden.

 

31) Grauwe Kiekendief

Slechts enkele waarnemingen die waarschijnlijk allemaal af­komstig zijn van een broedgeval ten zuidoosten van het kamp­terrein. Het nest lag in een graanveld langs de weg naar Lubionow. Het mannetje werd vrij geregeld jagend boven de graanvelden en enkele malen boven de Karpervij­ver gezien. Er was een waarneming van een vrouwtje buiten de broedplaats; 9 augustus ten oosten van de Karpervijver, gezien het gedrag mogelijk al een trekker.

 

32) Visarend

Visarenden konden vooral rondom Recz gezien worden tot drie per dag. Vanwege het grote aantal waarnemingen en het gebrek aan detailnotities is het exacte aantal niet te bepalen, maar het zal liggen tussen de drie en 10. Zeker is i.i.g. een nest ten westen van Recz en mogelijk ook nog een ten oosten van ons kamp waarheen dagelijks Visarenden met vis in hun klauwen vlogen. Volgens de plaatselijke bioloog zou er een nest zijn op het militaire oefenterrein. Op andere plaatsen waren er enkele zwervende waarnemingen.

 

33) Boomvalk

Het vrijwel afwezig zijn van de Boomvalk was voor meerdere vogelaars een rare gewaarwor­ding: perfect broedbiotoop, kuddes libellen boven fraaie plassen en een boel jeugdbonders om alles te noteren maar toch leverde dit alles maar één waarneming op. Op 6 augustus vloog er één bij Recz.

 

34) Torenvalk

Er was slechts één waarneming te vinden op de excursiefor­mulieren en in de diverse notitie­boekjes. Ondanks het feit dat de Torenvalk in Polen ver­schrikkelijk hard achteruit gaat, gaat het er bij mij niet in dat de waarneming van twee exemplaren bij de zuidoever van de Karpervijver de enige zou zijn. Mogelijk nemen de excursiegangers niet de moeite om de TV te noteren?


35) Patrijs

Eén juveniel werd ten zuiden van Chemnietz gevonden als ver­keersslachtoffer en af en toe werden er enkele patrijzen opgepest door de zoogdierenmensen op zoek naar hun muizeval­len.

 

36) Kwartel

Gedurende het hele kamp zat er één (op de 2e twee) mannetje zich­zelf aan te prijzen in een graanveld boven plas C. Deze was voor de luilakken zelfs vanuit de tent te horen.

 

37) Kraanvogel

We hadden het genoegen op hoorafstand van een Kraanvogelslaap­plaats te kamperen zodat vrijwel iedereen op het eind van het kamp het geluid zo'n beetje kon dromen. Naast de slaapplaats waren er nog enkele waarnemingen:

Op 3 augustus is 2 km ten noorden van Recz in de schemering een grote groep gehoord, en zijn 8 km ten noorden van Recz twee adult en twee juvenielen op een al gemaaide graanakker gezien. Op vier augustus vlogen tien exemplaren over het kampter­rein en één ex. naar het westen over het veen bij Net­kowo. Op de 6e werden vanuit de trein enkele kilometers ten oosten van Recz twee exempla­ren gezien, op 10 augustus twee exemplaren op akkers bij Lubiniow. En dan nog enkele geluids­waar­nemingen her en der.

 

38) Waterral

Op 30 juli riep er één vanuit het rietzoompje bij plas B op het kampterrein en enkele keren werden en wat gehoord vanuit de moerassige gedeeltes rond de Karpervijver.

 

39) Waterhoen

Vrij algemeen op plassen met dichtbegroeide oevers.

 

40) Meerkoet

Algemeen op meeste plassen en meren

 

41) Kievit

Veruit de algemeenste steltloper op het kamp. De grootste aantallen verbleven op de Karpervij­ver maar ook op andere plassen werden af en toe forse groepen gezien en op sommige dagen trokken ze ook goed naar vnl zuid en zuidoostelijke richtingen. Waarschijnlijk was daar ergens een grote slaap­plaats omdat Kievieten van de Karpervijver tegen de avond ook in die richting afnokten. Helaas konden we die slaapplaats niet vinden, dergelijke plekken leveren vaak ook veel andere steltlopers op. Het maximum op de Karpervijver bedroeg zo'n 800 exemplaren.

 

42) Kleine Plevier

Op zowel de 1e als de 7e werd er één Kleine plevier op de Kar­pervijver gezien, op de 7e zelfs nog even baltsend.

 

43) Steppenvorkstaartplevier

Veruit de zeldzaamste soort van het kamp. Op de 7e verbleef één adulte vogel 2,5 uur op de Karpervijver in een groep Kievie­ten. Helaas kon de vogel de volgende dagen niet meer terug­gevonden worden. Een volledige beschrijving is opgestuurd naar de Poolse rariteiten commissie en zal hier als bijlage (laatste paragraaf) bij­gevoegd worden. Overigens is dit de 4de (Poolse Avifauna) of 7e (Lewing­ton e.a.) waarneming voor Polen. In dezelfde periode werden er ook twee gezien in Noord-west Polen en nog één in Estland zodat we wel kunnen spreken van een kleine invasie van Oost-Europa.

 

44) Bonte Strandloper

Twee adulte bontjes werden op 2 augustus op de Karpervijver gezien.


45) Houtsnip

Er is slechts één Houtsnip gezien, op het eind van het kamp werd deze opgepest in een nat bos een km of 10 ten Oosten van Recz. Er is dus veel te weinig gestruind.

 

46) Poelsnip

Alweer zo'n verrassende waarneming, misschien wel de meest onverwachte van het kamp, was de waarneming van vier over het kampterrein vliegende en roepende Poelsnippen op 31 juli. Ik hoorde hierbij de typische vluchtroep ( mij bekend van bandjes en uit Israël), zag de donkere ondervleugel en de, vergeleken met Watersnip, zware vlucht die meer aan een Houtsnip of eend doet herinneren.In de beschikbare literatuur werd alleen Oost-Polen als broedgebied genoemd, hadden wij nu het geluk om enkele westelijkere broedvogels te ontdekken of waren het trekkers uit Scandinavië?

 

47) Watersnip

Voornamelijk gezien op de Karpervijver en slechts enkele waarnemingen op het kampterrein en voor zover bekend geen daarbuiten. Het maximum getelde Watersnippen bedroeg 46 maar dit is natuurlijk een minimum door het verscholen gedrag van deze soort. Het maximum op het kampterrein was vier exemplaren.

 

48) Wulp

Op de 7e verbleef er een Wulp de gehele dag op de Karpervij­ver, een leuke waarneming voor de regio.

 

49) Oeverloper

Ook weer zo'n soort die door de meesten niet genoteerd werd. Daardoor zijn er slechts twee waarnemingen doorgegeven, twee exemplaren van de Karpervij­ver en twee exemplaren van plas C. Dit zijn waarschijn­lijk al trekkers geweest maar de soort broedt schaars in geheel Polen met concentraties in Pommeren.

 

50) Witgatje

Op de meeste plassen konden wel Witgatjes gevonden worden maar het ging meestal om eenlingen. Grotere aantallen werden alleen gezien op de Karper­vijver (minstens twee) en op plas B (vier exemplaren).

 

51) Bosruiter

Deze soort werd uitsluitend op de Karpervijver gezien. Gedu­rende het kamp namen de aantallen langzaam toe van één naar vijf exemplaren.

 

52) Groenpootruiter

Twee Groenpootruiters werden bijna dagelijks op de Karpervij­ver gezien.

 

53) Zwarte ruiter

Zoals bij de meeste steltlopers werden ook de meeste Zwarte ruiters op de Karpervijver gezien. De aantallen varieerden van vijf tot twaalf exempla­ren. De modder­randjes hadden duidelijk een gigan­tische aantrekkingskracht op steltlopers. Slechts één Zwarte ruiter werd op een andere plek gezien, de al bijna even on­vermijdelijke kampplaats.

 

54) Kemphaan

Eén juveniele Kemphaan bracht enkele dagen aan de Karpervijver door.

 

55) Stormmeeuw

Er is er één boven de Karpervijver gezien: stond op de soorten­lijst maar verdere details ontbraken.


56) Kokmeeuw

Helaas was de auteur de enige die (soms) de aantallen e.d. van Kokmeeuwen noteerde want de Kokmeeuw is echt geen algemene soort in deze regio. Ditzelfde probleem trad bij veel meer of minder algemene zangvogels nog sterker op. De grootste aantal­len (minder dan tien exemplaren) verbleven op de Karpervijver en op het meer bij Inskó.

 

57) Zwarte Stern

Alleen op de eerste excursiedag werden er nog een paar Zwarte sterns geteld, uiteraard op de Karpervijver. Afhankelijk van de excursie werden er vier of vijf geteld.

 

58) Witvleugelstern

Eén juveniele Witvleugelstern vloog gezellig met de Zwarte sterns mee en vertrok helaas ook met hun op de 31e.

 

59) Visdief

Zoals bij de andere sterns konden we alleen maar het staartje van de trek meemaken. Op dezelfde dag als de moerassterns verbleven er ook vijf Visdiefjes op de Karpervijver.

 

60) Dwergstern

Enkele mensen hadden het geluk om op de 1e augustus na vertrek van de overige sterns twee adulte Dwergsterns te ontdekken op de Karpervijver. In eerste instantie doet deze waarneming zover van de kust wat vreemd aan maar in Oost-Europa broeden Dwerg­sterns ook in het binnenland langs rivieren en plassen.

 

61) Stadsduif

Zeer algemeen nabij dorpen en andere bebouwing.

 

62) Holenduif

Vrij algemeen op plaatsen met zowel open loofbos als akkers of andere voedselbronnen.

 

63) Houtduif

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

64) Zomertortel (ook wel "Tortelduif")

Zeker niet algemeen maar om de een of andere vage reden door niemand genoteerd.

 

65) Turkse Tortel

Talrijk nabij boerderijen en silo's.

 

66) Koekoek

Slechts één waarneming, op 8 augustus vloog er één over het kampter­rein.

 

67) Steenuil

Een roepende Steenuil kon meerdere avonden beluisterd worden net ten Noorden van het kamp.

 

68) Bosuil

Enkele Bosuilen riepen af en toe in de uitgestrekte bossen tussen het kampterrein en de spoorlijn. Op basis van de roepen konden één mannetje en twee juvenielen onderscheiden worden. Waar­schijnlijk heeft hier een broedgeval plaatsgevonden.

 

69) Kerkuil

Deze soort is niet in levende lijve aanschouwd maar in de kerk van Recz werden wat oude braakballen van deze soort verzameld.


70) Gierzwaluw

Op de eerste dagen van het kamp was de Gierzwaluw nog vrij algemeen maar dit liep snel af naar het eind van het kamp toe. Grote groepen verzamelden zich vaak boven de plassen waarna ze of gingen pitten of in een compacte groep naar het verre zuiden nokten.

 

71) IJsvogel

Er was een broedend paartje met twee of drie pas uitgevlogen jongen in het bosje achter plas C. Deze vogels leken er nogal ple­zier in te hebben om over de kampvijvers te scheuren voor een groot publiek. Het nest zat in een steile kant van een holle weg. Ook op andere plassen in de buurt werden regelmatig IJsvogels gezien. Daarnaast nog een paar op verre excursies zoals langs de beken bij Krepa, langs de Drawa enz. enz. Deze soort is duidelijk niet zeldzaam in Pommeren.

 

72) Grijskopspecht

Al op de eerste ochtend konden we vanuit onze tenten van de luide roepen van een paartje Grijskopspecht met minstens twee juvenielen genieten. Ze verbleven vooral in een elzenbroek­bos direct achter het kampterrein. Behalve deze dagelijkse waar­nemingen zijn er alleen nog een paar gezien in een bosje bij de Karpervijver. De gelijkenis met sommige wielewaalroepen was meer dan oppervlakkig en ook in de vlucht zijn juvenielen in een korte blik prima te verwarren. Zorg er dus voor, voor je in Nederland een Grijskopspecht claimt, de vogel uitstekend gehoord en gezien te hebben!

 

73) Grote Bonte Specht

Algemeen op bijna alle plekken met meer dan tien bomen.

 

74) Middelste Bonte Specht

Niet echt zeldzaam in de meeste oude bossen in de streek maar verschrik­kelijk moeilijk te vinden als de vogel niet roept. Gelukkig zat er ook van de Mibo een paartje op het kampterrein zodat iedereen het kenmerkende gekwek kon leren. Dit leverde waarnemingen op naast plas C., langs de Drawa en in de enorme bossen ten noorden van Inskó.

 

 

6

75) Kleine Bonte Specht

Er werd er één in een groep zangertjes gezien die de bosrand rond plas C. aan het leegroven waren. Twee werden er nog gezien in het kleine bosje ten oosten van de Karpervijver. Het ziet er naar uit dat het de zeldzaamste Bonte specht in deze regio was.

 

76) Zwarte specht

Enkele Zwarte spechten zwierven door de bossen tussen het kamp en de spoorlijn en lieten zich af en toe horen.

 

77) Draaihals

Er is slechts één waarneming gedaan, een roepend mannetje bij het kampter­rein.

 

78) Veldleeuwerik

Zeer algemeen in allerhande open biotopen, niet genoteerd.

 

79) Boomleeuwerik

Twee keer werden er Boomleeuweriken gezien in hetzelfde ge­bied, "ergens tussen Recz en Drawa", de eerste keer zes en de andere keer vier exempla­ren.


80) Oeverzwaluw

Niet zeldzaam.

 

81) Boerenzwaluw

Zeer algemeen.

 

82) Huiszwaluw

Het was leuk om te zien dat de Huiszwaluw in Polen nog erg algemeen is in zowel de bebouwde kom als op het platteland.

 

83) Boompieper

Vrij algemeen in open, licht beboste gebieden zoals verruigde weilanden met struiken, venen en kapvlaktes.

 

84) Graspieper

Minder algemeen dan de Veldleeuwerik waarmee ze in de meeste gevallen samen voorkwam. Alleen op (erg) vochtige weiden komt de Graspieper in grotere aantallen voor.

 

85) Gele kwikstaart

Om de een of andere vage reden heeft vrijwel niemand Gele kwikstaarten genoteerd terwijl de soort er zeker niet algemeen was. Werd in ieder geval regelmatig nabij de Karpervijver en in graanvelden gezien.

 

86) Grote gele kwikstaart

Enkele malen vloog er één over ons kampterrein en daarnaast werden er nog enkele gezien naast de mooiere beken, bijvoor­beeld de Drawa.

 

87) Witte Kwikstaart

Algemeen nabij bebouwing en in allerhande open gebieden.

 

88) Winterkoninkje

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

89) Heggemus

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

90) Roodborstje

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

91) Zwarte roodstaart

Vrij zeldzaam, alleen maar gezien in de omgeving van Recz zoals op het station en bij de gebouwen rondom de Karpervij­ver.

 

92) Paapje

Zeer algemeen, de herfsttrek was duidelijk begonnen en ver­sterkte de toch al niet geringe aantallen van de ter plekke broedende Paapjes. Broedgeval­len werden vastgesteld in wei­landgebieden, overhoekjes in akkerbouw-gebieden en op (ver­droogd) veen. Het maximum aantal bedroeg 16 exemplaren in een groep nabij Lubiniow.

 

93) Roodborsttapuit

Er werd slechts één Roodborsttapuit gezien en wel in de bij Paapje vermelde groep nabij Lubiniow.

 

94) Tapuit

Iemand plaatste deze soort op de kamplijst maar details over deze waar­neming zijn niet bekend. Ook op de heenweg zijn vanuit de trein waarnemin­gen gedaan.

 

95) Merel

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

96) Zanglijster

Algemeen, niet genoteerd.

 

97) Grote Lijster

Zeker niet algemeen maar vrijwel niet genoteerd. Werd vooral in en nabij bossen gezien.

 

98) Kramsvogel

De Kramsvogel is in dit gedeelte van Pommeren een vrij schaar­se broedvogel gezien onze waarnemingen wat redelijk overeen­komt met de Avifauna. Alleen ten oosten van Recz werden enkele juvenielen en het aantal overige waar­nemingen is op de vingers van twee handen te tellen.

 

99) Sprinkhaanrietzanger

De enige waarneming betrof een mannetje, zingend vanuit een bosje in een nat weiland ten oosten van de Karpervijver. In Polen is dit de minst algemene van zijn familie met als tal­rijkste soort de Snor en daarna de Krekelzanger.

 

100) Rietzanger

In kleine aantallen aanwezige rondom de Karpervijver. Voor zover bekend nergens anders waargenomen.

 

101) Bosrietzanger

Slechts twee zekere waarnemingen, beide aan de Karpervijver. Stellig veel algemener maar het werkelijke voorkomen buiten het broedseizoen, wanneer de soort niet meer zingt, wordt vertroebeld door de determinatieproblemen tussen de Bosriet­zanger en de Kleine karekiet. Gezien het landschap in deze regio zal ook hier de Bosrietzanger behoorlijk algemeen zijn.

 

102) Kleine karekiet

Zeer algemeen op alle plaatsen met een rietzoom.

 

103) Grote Karekiet

Een exemplaar verbleef een paar dagen aan de oostzijde van de Karpervijver. De typische roepjes van de juvenielen van deze soort werden niet gehoord zodat het wel om een trekker zal gaan. De enige andere waarneming betrof één ex. op de plas bij Inskó.

 

104) Spotvogel

Algemeen in gebieden met bosjes, struweel en grote tuinen, meestal niet genoteerd. Op­merkelijk was het voorkomen in rietvelden bij de Karpervij­ver.

 

105) Braamsluiper

Vrij algemeen in bosjes en struwelen.

 

106) Grasmus

Als Braamsluiper maar algemener en ook in vochtiger biotopen zoals venen.


107) Tuinfluiter

Algemeen, niet genoteerd.

 

108) Zwartkop

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

109) Sperwergrasmus

Enkele (drie of 4) Sperwergrasmussen verbleven net ten zuiden van het kamp­terrein nabij de voormalige watermolen in een paar houtwallen. Een ander exemplaar werd bij de Karpervijver gehoord.

 

110) Grauwe fitis

Nog zo'n grote verrassing was de vondst van een zingende Grauwe fitis boven mijn tent op 1 augustus. In eerste instantie amper te geloven, tot bleek dat ook Bram Aarts deze vogel had gehoord en gezien. Ondanks enkele intensieve zoektochten konden hier geen andere exemplaren gevonden worden, het zal dus wel een ongepaard mannetje betroffen hebben.

 

111) Fluiter

Op twee data werd één Fluiter gezien in het berkenbosje op het kampter­rein.

 

112) Tjiftjaf

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

113) Fitis

Nog algemener dan de tjiftjaf.

 

114) Goudhaantje

Algemeen in naaldbossen, niet genoteerd.

 

115) Bonte vliegenvanger

Eén alarmerend vrouwtje werd net ten noorden van het kamp gehoord en een andere werd nabij de boerderij van de kampboer gezien.

 

116) Kleine vliegenvanger

Uiteindelijk vonden we op onze laatste excursie, bij Lubio­miov, een zingend mannetje van de Kleine vliegenvanger, een soort die we verwacht hadden in vrij grote aantallen te zien vanwege de forse uitbreiding van het broedge­bied naar wes­telijke richting. Dit mannetje snapte er echter niet al te veel van, hij zat te zingen in een smalle strook jonge naald­bosaanplant temidden van een oud, open loofbos en juist dit laatste zou zijn voorkeurs­biotoop moeten zijn.

 

117) Grauwe vliegenvanger

Vrij algemeen maar moeilijk te vinden vanwege zijn verscho­len gedrag. Gezien in de meeste bossen en ook in erfbeplan­tingen e.d. Mogelijk ging het hierbij voor een deel om trek­kers die vaak veel eenvoudiger te vinden zijn.

 

118) Baardmannetje

Zowel juveniele als adulte exemplaren van deze soort zijn bij de Karpervij­ver gezien in aantallen die varieerden van één tot zes per dag.

 

119) Staartmees

Vrij algemeen, niet genoteerd.


120) Glanskop

Niet erg algemeen maar helaas niet genoteerd. De enige notitie betrof de veel grijzere pluimage hier, vergeleken met de Nederlandse Glanskoppen.

 

121) Matkop

Vrijwel even algemeen als de vorige soort en hetzelfde verhaal over de pluimage maar in dit geval kan het worden verklaard omdat het hier om een andere ondersoort gaat nl. Parus mon­tanus borealis.

 

 

7

122) Kuifmees

Vrij zeldzaam in de omgeving van Recz door het ontbreken van naaldbossen maar algemener in de naaldbossen verder naar het oosten.

 

123) Pimpelmees

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

124) Zwarte mees

Zeldzaam in de directe omgeving van Recz maar talrijk in de bossen ten westen en ten noorden van Recz. Vaak niet geno­teerd.

 

125) Koolmees

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

126) Buidelmees

Vrij regelmatig waargenomen in de wilgstruwelen ten noorden van de Karper­vijver en plaatselijk in rietvelden bij dezelfde plas. Daarnaast werden ook nog enkele overvliegende vogels boven het kampterrein opgemerkt.

Bij de ingang van de Karpervijver verbleef enkele dagen een groep van zes juvenielen, drie werden er hier overvliegend gehoord en op de meeste dagen werden er enkele gehoord en gezien nabij de zuidoever, niet toevallig net bij ons vaste uitkijk­punt.

 

127) Boomklever

In de meeste oude bossen konden Boomklevers gevonden worden maar de aantallen vogels varieerden sterk. Op enkele plaatsen, bijvoorbeeld het kampter­rein, konden ook groepjes Boomklevers in erg jonge bosjes gevonden worden. Betrof het hier jonge vogels of zwervende exemplaren?

 

128) Taigaboomkruiper

&

129) Boomkruiper

Deze twee soorten zijn samengevoegd omdat de determinatie voor de meeste kampgangers ondoenlijk bleek. Er waren slechts twee of drie personen capabel genoeg om deze soorten te onderscheiden op zowel zang als roep, de veilig­ste determinatiepunten. Het beeld dat uit de zekere waarnemingen komt is het volgende: beide soorten komen vrijwel in alle bosgebieden voor waarbij de Taigaboomkruiper wat algemener lijkt dan zijn verwant.

 

130) Wielewaal

Net als een hoop andere soorten is ook de Wielewaal voorname­lijk nabij het kampterrein gezien. Er verbleef hier in het elzenbosje een paartje met drie of meer juvenielen.


131) Grauwe Klauwier

Vrij algemeen in de meeste biotopen die afgewisseld worden met kleine bosjes en houtwallen. Bleek ook hier weer lastig te vinden maar toch nog vrij veel gezien. In de meeste gevallen werden alleen mannetjes gemeld maar op beter bezochte plekken ook vrouwtjes en juvenielen. Tussen het kampter­rein en Recz verbleven minimaal twee paartjes met juvenielen.

 

132) Klapekster

Minder algemeen dan de voorgaande soort. De volgende waar­nemingen weerden doorgegeven: één broedgeval net ten noorden van de Karpervijver, één exemplaar op de vuilnisbelt van Recz, één exemplaar ten zuidoosten van dezelfde vuilnis­belt en één exemplaar 6 km ten noorden van Recz.

 

133) Spreeuw

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

134) Vlaamse gaai

Algemeen, zelfs in steden gezien.

 

135) Ekster

Algemeen, niet genoteerd.

 

136) Notenkraker

Eén Notenkraker werd in het bosje bij de voormalige watermolen gehoord en gezien. Daarna zijn nog vele geluidwaarnemingen gedaan. Daar niemand hier goed mee bekend was zijn deze hier weggelaten.

 

137) Kauw

Algemeen, niet genoteerd.

 

138) Roek

Plaatselijk algemeen maar verder nauwelijks gezien. Er verble­ven regelmatig enkele Roeken bij de Karpervijver en er was een grote slaapplaats met tot 400 exemplaren in het centrum van Choszczno.

 

139) Bonte Kraai

Van de tweelingsoort Zwarte en Bonte Kraai komt in Polen alleen één van de bonte ondersoor­ten voor. De Bonte kraaien werden vooral nabij bebouwing gezien en een enkel exemplaar op vuil­nisbelten, vrijwel niet in landbouw­gebieden. Dus een heel andere situatie dan in Nederland.

 

140) Raaf

Het was wel even wennen om te zien dat de Raaf veel talrijker was dan de Bonte kraai in het agrarisch gebied. Vrijwel overal konden Raven worden gezien en (vooral) gehoord. Op de akkers foerageerden ze vaak samen met Roeken en Kauwen, groep­jes schuimden de meeroevers af op zoek naar wat eetbaars of speelden zomaar wat hoog in de lucht. Leuke aantallen waren 14 exemplaren boven het kampterrein, 16 exemplaren boven de Karpervijver en meer dan 30 ten zuiden van Chemnietz.

 

141) Huismus

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

142) Ringmus

Zeer algemeen, niet genoteerd.

 

143) Vink

Algemeen, niet genoteerd.

 

144) Goudvink

Vrij algemeen in de meeste gemengde bossen of jonge aanplant.

 

145) Appelvink

Verrassend genoeg nòg talrijker dan op de Veluwe, overal waar kersen in het bos stonden riepen Appelvinken en in de rijkere bossen op goede bodems zaten overal groepen Appelvinken. De grootste groep was 40 exemplaren over het kamp maar groepen van 20 tot 30 exemplaren konden op meerdere plaatsen bewonderd worden. Alleen langs de Drawa konden we geen Appelvinken vinden.

 

146) Europese kanarie

Vrij algemeen in en aan de rand van dorpen en dan met name bij de grotere tuinen met coniferen e.d. We hoorden aan de oost­zijde van Recz bijvoorbeeld vijf zingende exemplaren.

 

147) Groenling

Algemeen, niet genoteerd.

 

148) Sijs

Enkele kleine groepjes vlogen over het kampterrein en enkele losse exempla­ren konden gevonden worden in de grote naaldbossen bij Krepa. Het viel niet na te gaan of de Sijs in Pommeren broed­de, maar anders waren dit wel erg vroege trekkers.

 

149) Putter

Algemeen, niet genoteerd.

 

150) Kneu

Algemeen en maar zelden genoteerd. De paar aanwezige notities betreffen een grote slaapplaats bij de Karpervijver in mel­develdjes. Er werden hier tot 400 Kneuen geteld.

 

151) Roodmus

Een wisselend aantal Roodmussen vergezelde de Kneuen op hun slaapplaats. Op de meeste dagen konden er twee gevonden worden maar op de 8e waren er minstens vijf aanwezig. Op een soort brandgang tussen de meren C. en E. voederde een schitterend adult mannetje minstens één juveniel. Daarnaast waren er nog enkele andere waarnemingen in de omgeving maar geen verder dan 10 km van Recz. Mogelijk kunnen alle waarnemingen herleid worden op de slaapplaats.

 

152) Grauwe gors

Eén Grauwe gors zat regelmatig op een telefoondraad net ten noorden van de Karpervijver.

 

153) Geelgors

Hier nog steeds zeer algemeen, niet genoteerd.

 

154) Rietgors

Algemeen op geschikte plekken, niet genoteerd.2.3       De waarneming van een Steppenvorkstaartplevier

2.3          De waarneming van een Steppenvorkstaartplevier

 

2.3.1       Toedracht.3.1       Toedracht

 

Tijdens de vogelexcursie voor beginners liepen we rondom het grote meer net ten oosten van Recz op zoek naar steltlopers. Dit werd vereenvoudigd door de jagende bruine kiekendieven, deze joegen namelijk regelmatig voor ons onzichtbare steltlopers op uit de riet- en zeggevelden. tijdens een van die paniekvluchten ontdekte ik om 14.50 een vreemde steltloper in een groep van zo'n 60 kievieten. Gedurende zijn eerste snelle vleugelslagen kwam de vogel over als een 'superwitgatje' met zijn witte stuit, donkere bovenzijde en lange vleugels maar toen ik even later de vogel in normale vlucht en profiel zag herkende ik 'm meteen als vorkstaartplevier spec. Onmiddellijk waarschuwde ik de rest van de excursie (Mathijs Borst, Alma Leegwater en Waiwah Man) en ook zij vonden de vogel snel en konden hem op een afstand van ± 30 meter langs zien vliegen. Daarbij konden we wat extra kenmerken zien: geheel donkere ondervleugel zonder roodbruin, donkere bovenvleugel vrijwel zonder contrast en het ontbreken van een witte vleugelachterrand, kortom onze eerste steppenvorkstaartplevier! De 4e of 7e voor Polen!

Na een tijdje bijkomen en genieten won de routine en begonnen we met het maken van een beschrijving van de inmiddels gelande vogel. Hij (of zij?) verbleef in een groep kievieten op een modderveldje op zo'n 80 meter afstand. Na een eerste vluchtige beschrijving verkasten we naar een betere plek omdat we op de eerste de zon in onze ogen hadden en we de kleuren niet goed konden inschatten.

Na een stukje lopen vonden we een betere plek: schaduw, zon van achteren en een grotere kans op andere kampdeelnemers omdat we op het vaste uit­kijkpunt zaten. Nadeel was wel de grotere afstand tot de vogel maar dat werd snel opgelost, een Schreeuwarend was zo lief om alles op te jagen en na een korte vlucht landde de steppenvorkstaartplevier op ± 60 meter voor ons, over geluk gesproken! Snel werden de telescopen en kijkers opnieuw gericht en werd begonnen met een nieuwe en uitgebreidere beschrijving die hierna volgt. Ondertussen kwam nog een excursie (Hans, Mathijs, Maarten en Eline) langs maar ja, daar hadden we ook niets aan en een andere excursie nam niet eens de moeite om te kijken toen we ze waarschuwden, ook enkele VWG'ers liepen aan de overkant maar deze hoorden of zagen ons niet, helaas. Na zo'n 2½ uur kicken vloog de vogel samen met wat kievieten in zuidoostelijke richting weg. Daarna is de vogel niet meer terug­gevonden.

 

 

2.3.2       Gegevens waarneming.3.2  Gegevens waarneming

 

Soort:                                   Steppenvorkstaartplevier (Glareola nordmanni)

Aantal:                  1

Sexe:                                     onbekend

Kleed:                                  adult

Plaats:                                  Recz, provincie Pommeren in west-Polen

Datum:                  7-8-1992

Duur waarneming:               van 14.50 tot 17.19 ® 2½ uur

Afstand:                bij het maken van de beschrijving 30-80 meter, later meer

Optiek:                  kijkers 8x40, 10 x 40 en 7 x 50

                                             telescopen 20-60 x 60 twee maal

Weers-                  zonnig, licht van achter later schuin van achter, geen

omstandigheden:  bewol­king, geen neerslag en vrijwel windstil. Naar het eind van de middag licht steeds beter (minder scherp) wordend.

Waarnemers:                        Pierre van der Wielen, Alma Leegwater, Matthijs Borst, Waiwah Man, Hans I, Maarten Onneweer, Eline Kunst, Mathijs de Boer

Eerdere ervaring  Geen, maar Pierre had wel de enige verwarringsbron, de 'gewone'

met de soort:                       vorkstaartplevier, vaker gezien in het Mid­del­landse zeegebied.


2.3.3       Beschrijving.3.3    Beschrijving

 

Bouw en grootte: in de zit een uitgerekte, slanke indruk veroorzaakt door de lage hoogte, lange vleugels en staart, langgerekt lichaam en lange poten. Slagpennen een paar centimeter, dus duidelijk, buiten de staart uitstekend. Lichaamslengte gelijk aan die van een kievit en hoogte 1/4 tot 1/3 minder dan kievit, dit vastgesteld in directe vergelijking. Lange geknikte vleugels, staart diep gevorkt in vlucht maar als de staart gespreid werd bij bijv. een zwenking in de jachtvlucht leek de staart vrijwel recht afgesneden (cf zwarte wouw).

Bovendelen: voorhoofd tot kruin minder afgerond dan de achterkop. Donkere, korte snavel, kleur niet met zekerheid te bepalen door de afstand en fel zonlicht. Oog groot en donker. In fel zonlicht donkere oogstreep zichtbaar zowel voor als achter (kort) het oog, later op de middag in beter zonlicht alleen voor het oog zichtbaar. Kop in goed licht een beetje lichter als de rug en vleugels. Rug volledig donkerbruin zonder contrasten. Vleugeldek­veren zelfde kleur als rug maar slagpennen een tint donkerder, dit was alleen zichtbaar in het betere licht op het einde van de middag, in de eerste 1½ uur zag ik geen contrast. Dit in tegenstelling tot bij de vorkstaartplevier die een sterk contrast vertoont. Brede witte stuit en begin staart en donkerbruine eindband aan staart. Staartpunten leken in de vlucht ook wit maar bleken in de zit tijdens lopen of opheffen van de vleugel ook donkerbruin te zijn.

Onderdelen: Gele keelvlek die niet werd afgegrensd door een brede zwarte band. Waarschijnlijk wijst dit, evenals de wat lichtere kop, op een beginnend winterkleed? Onder de keelvlek begon een brede bruine borstband die valer werd naar beneden toe. De flanken, buik en onderstaart­dekveren waren wit. Poten zwart of donkergrijs. Onderzijde vleugels en axillaries donkerbruin of zwart, goed te zien in vlucht op ± 30 meter en in zit als de vogel zijn vleugels optilde.  Geen witte achterrand aan de vleugel aan­wezig.

Gedrag: vanaf zijn ontdekking tot aan het vertrek volgde de vogel vrijwel de hele tijd kievieten. Vloog altijd op als de kieviten opvlogen maar snelde al snel voor de groep uit door zijn veel snellere vlucht. Bleef vaak lang in de lucht pas landend met of na de laatste kievieten. Dit gedrag ging ons na een tijdje verbazen omdat de kievieten behoorlijk agressief reageerden op de plevier. Ze probeerden hem iedere keer uit de groep te pesten  wat ze meestal ook lukte. De plevier liep dan een paar passen en bleef daar dan. Enkele malen volgden de kievieten en vouwde de plevier Zijn vleugels uit en hield deze open tot de kievieten vertrokken. Als dat zelfs niet hielp vloog de vogel een stukje verder en zakte dan door zijn poten zodat het gewoon een brok modder tussen de andere brokken was. Voor ons was de vogel dan onmogelijk te vinden. Na een tijdje was de vogel het gedoe zat (?) en sperde zijn bek volledig open, begon zijn kop omhoog en omlaag te bewegen waarschijnlijk ondertussen roepend aan de pompende bewegin­gen te zien maar er werd door ons geen geluid gehoord. Tweemaal vloog de vogel op om te gaan jagen, dit gebeurde boven de meeroevers en rietvelden op vrij grote hoogte (15-30 meter). De vogel deed mij dan het meest denken aan een boomvalk of stern. De vogel vloog samen met boeren- en huiszwaluw en was zeker zo'n goede vlieger met dezelfde fantastische wenkingen en snelle hoogteverschillen. Na de laatste jachtvlucht vloog de vogel om 17.19 samen met kievieten naar het zuid-oosten.

 

 

 

P.S. 1      Dezelfde beschrijving maar dan in het Engels is naar de Poolse rariteiten commissie verzonden voor beoordeling.

P.S. 2      In dezelfde periode (tot in oktober) werden er in Europa nog 4 steppen­vorkstaartplevieren gezien dus we kunnen wel van een kleine invasie spreken.

 

 

 

Pierre van der Wielen


 

3             Libellen3     Libellen

 

 

3.1          Inleiding 3.1        Inleiding

 

De omgeving van Recz heeft met zijn gevarieerd landschap veel te bieden. Onvervuilde beken, visvijvers, bronnetjes, leemputten en moerassen wisselen elkaar af. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het gebied veel, vaak zeldzame libellen herbergt.

Jammer genoeg is er op het zoka niet echt intensief naar libellen gekeken. We zullen dan ook heel wat, vooral algemene, soorten gemist hebben. Waarschijnlijk komt dit doordat alle waarnemingen 'bijvangsten' van algemene- of plantenexcursies zijn. Het vangen en deter­mineren van kleine juffersoorten kost dan al snel te veel tijd. Een echte libellenexcursie is niet gehouden, hoewel dat gezien de temperatuur zeer verkoelend zou zijn geweest. Toch geven de waarnemingen een goed beeld van de grote afwisseling aan libellen in dit stukje Polen.

 

 

3.2          De vangplaatsen3.2           De vangplaatsen

 

Beschrijving vangplaatsen:

1             Oosttak van de Drawa, ten zuiden van Crepa

2             Visvijver-complex ten Noord-Oosten van Recz, tevens kampplaats

3             Groot ven ten Noorden van Recz, langs de weg Recz-Inskó

4             Vijver-complex ten zuiden van Recz, aan de weg Recz-Choszczno

5             Westtak van de Drawa, ten oosten van Drawno

6             Oud loofbos

 

Op slechts twee plaatsen is intensief gevangen: bij de Drawa en bij de visvijvers vlak bij het kamp. Zie de tabel op de volgende bladzijde voor de resultaten.

 

 

3.3          Bespreking vangsten3.3   Bespreking vangsten

 

Vooral boven de oosttak van de Drawa blijken veel zeldzame libellen te vliegen. De Drawa is één van de schoonste en onaangetaste rivierlopen van Polen. Het is een van de laatste plaatsen in het land waar zalm kuit schiet. Drie excursies zijn per trein naar dit unieke gebied vertrokken. Het dal met zijn essenbossen en (verwaa­rloosde) hooilandjes en de snelstro­mende rivier die zich over een zandbed­ding door het geheel slingert heeft veel mensen de mooiste excursie van het zoka opgeleverd. De vele honderden Calopteryxen (beide soorten) die onophoudelijk over je hoofd vlogen maakten het beeld compleet. Ook de gaffellibel, kleine tanglibel en de beekrom­bout zijn soorten van onver­vuilde, zuurstofrijke, snelstromende beken met een zandbodem. Alle vijf de soorten zijn in Nederland zeldzaam tot zeer zeldzaam en gaan nog steeds achteruit. Ook in Polen, waar de waterver­vuiling nog steeds toeneemt, zullen deze soorten achteruit gaan. Samengevat kun je zeggen dat de drawa zeer belangrijk voor libellen is en aan vrijwel alle soorten van de 'libellengemeenschap van onaangetaste rivierbovenlopen' plaats biedt. De status van Nationaal Park die dit gebied in 1990 kreeg zal er hopelijk voor zorgen dat dit zo blijft.

 

In de visvijvers rond de kampplaats zelf waren in augustus 1992 niet alleen veel zwemmende en dopende jeugdbondertjes te vinden maar ook enkele zonderlinge figuren die zich gewapend met net en tabel zoveel mogelijk aan die andere jeugdbonders onttrokken. Hoewel sommige kampdeelnemers het niet helemaal konden bevatten ("je bent toch op kamp om uit te rusten van het zomerfestival, en niet om achter veel te snelle of stekende beesten aan te rennen") waren zij veel gelukkiger met een Sympetrum Fonscolombii dan met een video-camera. En terecht, want de libellen op het kampterrein zijn zeer de moeite waard. Door het ontbreken van stromend water zijn de hier gevangen soorten heel anders dan langs de Drawa. Het stilstaand water met veel oever- en waterbegroeiing leverde maar liefst 6 sympetrum-soorten op. De zwervende heidelibel en de bandheidelibel zijn in Nederland (zeer) zeldzame immigranten, die alleen in warme zomers wat meer voorkomen. De overige libellen komen ook hier algemeen voor boven grotere wateren. Toch kom je zoveel soorten vrijwel nooit boven één plas tegen. Het is wel duidelijk dat de vijvers in hun huidige, extensieve vorm een grote beteke­nis voor libellen hebben.

 

 

3.1          Tabel vangsten libellen

 

Latijnse naam - Nederlandse naam¯   vangpl­ek®

1

2

3

4

5

6

Calopteryx virgo - bosbeekjuffer

>

 

 

 

 

 

Calopteryx splendens - weidebeekjuffer

>

 

 

 

 

 

Sympecma fusca - bruine winterjuffer

 

 

 

 

 

1

Lestes sponsa - gewone pantserjuffer

 

x

 

 

 

 

Platycnemis pennipes - breedscheenjuffer

x

 

 

x

x

 

Ischnura elegans - lantaarntje

 

x

 

 

 

 

Enallagma cyathigerum - watersnuffel

x

>

 

 

 

 

Aeshna cyanea - blauwe glazenmaker

x

x

 

 

 

 

Aeshna grandis - bruine glazenmaker

x

x

x

 

 

 

Gomphus vulgatissimus - beekrombout

x

 

 

 

 

 

Ophiogomphus cecilia - gaffellibel

10

 

 

 

 

 

Onychogomphus forcipatus - kleine tanglibel

1

 

 

 

 

 

Somatochlora metallica - metaalglanslibel

x

x

 

 

 

 

Libellula fulva - bruine korenbout

1

 

 

 

 

 

Orthetrum cancellatum - gewone oeverlibel

 

x

 

 

 

 

Sympetrum danae - zwarte heidelibel

 

x

 

 

 

 

Sympetrum flaveolum - geelvlekheidelibel

x

x

 

 

 

 

Sympetrum fonscolombii - zwervende heidelibel

 

x

 

 

 

 

Sympetrum pedemontanum - bandheidelibel

x

x

 

 

 

 

Sympetrum sanguineum - bloedrode heidelibel

 

x

x

 

 

 

Sympetrum vulgatum - steenrode heidelibel

x

x

x

 

 

 


De overige vangstplekken hebben aanzienlijk minder waarnemingen opgeleverd. Dit komt vooral door de (zeer) korte tijd dat hier gevangen is. De wateren ten zuiden en noorden van Recz zien er op het eerste gezicht geschikt uit en zullen dan ook heel wat soorten libellen bergen. Dit geldt niet voor de west-tak van de Drawa bij Drawno. De rivier was hier gekanaliseerd en enigszins vervuild. We hebben hier dan ook maar één soort gevangen. De breedscheenjuffer leeft overigens wel in zuurstofrijk, niet al te vervuild water. Blijkbaar is niet de waterkwaliteit, maar de kanalisatie de beper­kende factor voor de andere beeksoorten.

 

 

8

Opvallend is de vangst van een bruine winterjuffer in een oud loofbos. Zoals zijn naam al aangeeft begint deze soort in febru­ari met vliegen. Eind juli start een nieuwe vliegperiode, die tot december kan doorlopen. Winterjuffers overwinteren als libel (dus niet als larf), de oorzaak van hun vreemde vliegtijden. Wat deze winterjuffer midden in een loofbos, ver weg van water en open ruimtes deed zal altijd wel een vraag blijven. In Nederland is Sympecma fusca een zeldzame en achteruitgaande soort van vennen en laagveen, die soms boven heidepaadjes en tussen bosjes vliegt. Waarnemingen van exemplaren die in loofbossen terecht zijn gekomen worden echter niet vermeld.

 

Zoals je hebt kunnen lezen zijn er heel wat in Nederland zeldzame soorten gevangen. Van de 21 gevangen soorten zijn er drie zeer zeldzaam tot uitgestorven en 5 zeldzaam. Je zou kunnen zeggen dat het huidige Pommeren het Nederland van voor de ruilverkaveling, watervervuiling, ontginning en landbouwmechanisatie is. Laten we hopen dat de Polen in staat zijn om hun omschakeling naar het moderne kapitalisme zonder enorme aanslagen op de natuur te laten verlopen!

 

Tot slot: bedankt Annemieke, Hans, Eline en David voor de gegevens.

 

 

 

Martijn de Jong


 

4             Insektenn

 

 

4.1          Inleiding

 

Dit hoofdstuk bestaat uit de lijsten van insekten, waargenomen te Recz (R) op 30-7, 1,3,4,6 en 11-8, Netkovo (N) op 1 en 2-8, Krepa (K) op 5-8 en Lubionow (L), op 9 en 10-8.

 

 


4.2          Dagvlinderss

 

Geelsprietdikkopje

Groot dikkopje

Koninginnepage

Citroentje

Gele luzernevlinder

Oranje luzernevlinder

Klein koolwitje

Groot koolwitje

Klein geaderd witje

Boswitje

Resedawitje

Gehakkelde aurelia

Atalanta

Landkaartje

Dagpauwoog

Kleine vos

Distelvlinder

Rouwmantel

Kleine parelmoervlinder

Grote pa­relmoervlinder

Keizersmantel

Duinparelmoervlinder

Adippevlinder

Zilver vlek

Zilver maan

Pallas parelmoervlinder

Kleine vuurvlinder

Violette parelmoervlinder

Bruine vuurvlinder

Grote vuurvlinder

Morgenrood

Icarusblauwtje

Bruin blauwtje

Eikepage

Hooibeestje

Bont zandoogje

Koevinkje

Bruin zandoogje

A­r­g­us­vli­n­der

D­a­m­b­o­rd­je

Dagpauwoog

Kleine vos

A­r­g­us­vli­n­der

         
           

Groot dikkopje

         
Koninginnepage          
           
           
           
           
           
           
           
           

Geelsprietdikkopje

Citroentje

Gele luzernevlinder

Oranje luzernevlinder

Klein koolwitje

Groot koolwitje

Klein geaderd witje

Boswitje

Resedawitje

Gehakkelde aurelia

Atalanta

Landkaartje

         
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           
           


R

 

 

 

 

x

x

x

x

x

x

 

x

x

x

x

x

 

 

x

x

 

x

 

 

 

 

 

x

x

x

 

x

x

x

 

x

x

x

 

x


N

 

x

x

x

x

x

x

x

x

x

 

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

 

 

x

x

x

x

x

x

x

 

x

x

x

 

x

x

x

x

x

x


K

 

 

x

 

x

x

 

x

x

x

x

x

 

x

x

x

 

 

x

x

x

x

x

x

 

x

x

x

x

x

x

x

x

 

 

 

x

x

x

 

x


L

 

 

 

x

x

x

 

x

x

x

 

 

x

x

 

x

 

x

 

x

x

x

 

x

 

 

 

x

 

x

 

x

x

 

x

x

 

x

x

 


4.3          Z­w­ee­fv­l­i­e­gen

 

C­hr­ys­o­g­a­s­ter so­ls­t­i­a­lis

C­hr­ys­ot­o­xum bi­ci­n­c­tum

C­hr­ys­ot­o­xum ca­u­tum

C­hr­ys­ot­o­xum fe­s­t­i­vum

C­h­ei­l­o­sia ca­r­b­o­n­a­ria

C­h­ei­l­o­sia i­m­p­r­es­sa

C­h­ei­l­o­sia m­ut­a­b­lis

C­h­ei­l­o­sia p­agana

Didea alneti

Didea intermedia

Epistrophe grossulariae

Epistrophe melanostoma

Epistrophe melanostomoides

Episyrphus balteatus

Eristalis abusivus

Eristalis arbustorum

Eristalis horticola

Eristalis intricarius

Eristalis nemorum

Eristalis pertinax

Eristalis rupium

Eristalis sepulchralis

Eristalis tenax

Helophilus hybridus

Helophilus pendulus

Helophilus trivitatus

Leuzona lucorum

Melangyna umbellatatum

Metasyrphus corrolae

Metasyrphus luniger

Myatropa florea

Platycheirus albimanus

Platycheirus fulviventris

Platycheirus peltatus

Pyrophaena rosarum

Scaeva pyastri

Scaeva selenetica

Sericomyia silenitus

Sphaerophoria scripta

Syritta pipiens

Syrphus ribessi

Syrphus vitripennis

Volucella pellucens

Volucella zonaria

Xylota coruleiventris

Xylota meigeniana

Xylota nemorum

Xylota segnis


R

 

x

 

 

 

x

 

x

x